De Dodentocht

Vrijdag 14/8/15

Je kan ofwel veel dagen stappen, ofwel één dag veel stappen. Daarom was het weer de moment om de Dodentocht te stappen. Na 5 succesvol afgeronde edities op een rij was het vandaag de zesde keer, als afronding van mijn Compostela-avontuur. Dus stond ik samen met mijn broer, Tom en Jules, mijn rugzak en duizenden anderen aan de start in Bornem. Met ons vieren, allevier al gebreveteerd DoTo-stappers, de nacht in. Het was het jaarlijkse nachtelijk terugzien van dorpen waar ik anders nooit kom, langs velden en bossen en tScheld. Na een kleine 50km kwam de zon weer op,  maar waar mij dat normaal gezien weer kracht en zin en energie geeft, was het dit keer volledig anders. Ik was de laatste maanden volledig leeggestapt. Zowel mijn lijf als mijn hoofd wilden niet meer en zeiden mij dat het genoeg was. Die laatste 3000km zaten nog duidelijk in de benen en de schoenen, waardoor het lichaam en de geest mij lieten voelen dat het mooi geweest is. Daarom ben ik gestopt en hebben we plaats gemaakt voor de andere stappers. Voor Tom en Jules bijvoorbeeld, die hun tweede Dodentocht aan een straf tempo hebben voltrokken. Voor mij was het gedaan. Het zal nog een tijdje duren eer ik weer volledig ont-moe-d ben. Het kruipt precies toch wel meer in de kleren dan je zou denken, zo wat tot in Compostela stappen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s