Fisterra, finis terrae, el fin del mundo

Martes 4/8/15

Het ontbijt was er vandaag eentje op een extra lege maag, want we hadden al een uurtje gestapt tot aan Hospitales. Daar stopten we even in de laatste bar in 15km. Met vernieuwde krachten de laatste kilometers. Hier konden we kiezen, ofwel richting Fisterra, ofwel richting Muxia. Het werd Fisterra. Vanaf deze splitsing, 25 km van onze eindbestemming, kon je zowaar de zee al zien liggen! Voor deze laatste pelgrimsdag was het alweer prachtig wandelweer. De paden brachten ons langs onbewoonde, wat woeste gebieden. Maar een droom om te stappen. Ietwat schrale, onherbergzame weiden en eucalyptusbossen. Zo kwamen we toe in Fisterra. Het deed me heel sterk aan de Camino del Norte denken, met dat verschil dat de zee nu links lag toen we toekwamen. Fisterra komt van Finis Terrae, Latijns voor het einde van de wereld. Het meest westelijke punt, je kan niet meer verder stappen. Daarom stoppen veel pelgrims niet in Compostela, maar stappen ze door tot hier. Hier kan je de Fisteriana bekomen, het bewijs dat je tot hier gestapt bent. Gestapt tot aan de zee, dat vraagt om in de zee te springen. Een heel klein strandje, met verraderlijk sterke stromingen en golven. Er zijn hier al een paar pelgrims verzwolgen door de zee en liggen nu ergens bedekt met sint-jacobsschelpen op de bodem van de Atlantische Oceaan. Na een verbazingwekkend lekkere maaltijd met plaatselijke zeevruchten was het tijd voor het echte einde van de wereld. We gingen, samen met de rugzak, naar boven naar Cap Fisterra, het uiterste punt, aan de vuurtoren. Hier staat de beroemde kilometerpaal met de aanduiding van 0,00km. Het einde. Maar bovenal het einde van het land. Iedereen verzamelde er op de rotsen om in stilte naar de prachtige zonsondergang te kijken. Voor mij persoonlijk, was dit het einde van mijn pelgrimstocht. Aankomen in Santiago gaf me eerder een gevoel dat nogal heel sterk leek op de aankomst van de Dodentocht. Maar hier in Fisterra kreeg ik pas echt het gevoel van het einde van mijn reis. Het is meer dan mooi geweest en heb er alleen maar goede herinneringen aan. Het was een lange, lange reis, met veel plezier en soms verdriet. Maar dat ik doodgelukkig ben dat ik er aan begonnen ben en dat ik het volmaakt heb, daar ben ik heel zeker van. Een reis om nooit te vergeten. De reis van mijn leven.

Advertenties

5 gedachten over “Fisterra, finis terrae, el fin del mundo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s