Los peregrinos enfermos

Martes 28/7/15

Ik weet niet of je het een pelgrimsziekte kunt noemen of niet, maar de helft van de pelgrims loopt hier ziek rond. Is het van het water, de boslucht of de geur van de koeien, niemand die het weet. Een deel is een beetje ziek, een ander deel is echt ziek, nog een ander deel is zwaar ziek en ondergetekende is de exponent van dat alles. Eten is werken geworden, iets dat mij normaal maar overkomt vanaf de zevende gang. Maar kom, we hebben onze rugzak en stapschoenen nog, dus we blijven gaan. De omgeving blijft mooi tot zeer mooi, met bospaadjes en landweggetjes de hele dag lang. Vandaag gingen die baantjes zelfs nog lang en zeer lang zeer hoog. Het was lang geleden dat ik nog zo druiperig heb lopen zweten. Gezien de benen en het lijf nogal aan de lege kant zijn, is het toch vooral het koppeke dat mij voort draagt. En dat hoofdje, dat zit, na vandaag exact vier maand geleden te zijn vertrokken, nog altijd zo snor als mijn gezichtsbeharing: wild maar vol enthousiasme. Zo zijn we vandaag na een 35km  toegekomen in Castroverde, waar ze een spiksplinternieuwe pelgrimsherberg hebben gebouwd. Maar het kookgerief daar hebben ze nog niet aangedacht. Een beetje behelpen dus. Maar daar heb je de benen niet voor nodig, alleen wat goede wil, en die loopt er hier bij iedereen langs de spuigaten uit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s