Los abandonos

Jueves 23/7/15 Onverwacht zeer, zeer weinig gesnurk in een slaapzaal van 20 personen, een mens zou al eens raar opkijken als hij opstaat. Maar ik keek niet al te raar op aangezien dat ik op voorhand al wist dat ik als laatste ging opstaan. Een etappeke van net onder de 30km, daar moet niet persé vroeg voor opgestaan te worden. Zo vertrok ik samen met Alex als één van de laatste van de hoop, de heuvel op. Na een uurtje hadden we iedereen al ingehaald en opgerold. De meesten zijn pas in Oviedo gestart en zullen vandaag dus voelen wat het is als je denkt van eens twee weken te gaan stappen met een rugzak. Er wordt hier en daar al wat scheef gelopen door pijnlijke voeten en zere benen. Gelukkig was de zon opnieuw van de partij om ons te verblijden vandaag. En hoe we verblijd zijn! Wat een verschil met de vorige week waar ik kilometers aan een stuk op asfalt en grote banen heb gelopen. Nu enkel baantjes op en af en op en af, opnieuw señor Muylaert zijn lievelingsstukken. Zo terecht gekomen  in Salas, voor welgekomen bocadillos. De laatste 7 km waren van de zeer stijgende soort, door bossen en prachtige baantjes, onder een lekkere zon om terecht te komen in een geniale herberg in Bodeyana. Later komen we te weten dat er een tiental personen afgebeld hebben omdat ze er niet geraakten, de laatste 7 km waren er veel te veel aan voor hen. Niet getreurd, er is nog genoeg leuk volk in de herberg. ‘We zijn één grote familie’. Dat houdt in dat we allemaal samen eten. Maar vooral, en muy importante-er, dat er niemand opstaat als hij het wilt. Hier wordt een uur afgesproken waarop we allemaal samen wakker gemaakt worden door de hospitalero. Me gusta, me gusta!

Advertenties

2 gedachten over “Los abandonos

  1. Van Vreckem Greta

    30 km per dag alsof het niets is voor jou. Ik denk dat je ’s nachts in je dromen nog aan ’t stappen bent en dan daarbij nog die gezellige etentjes en babbeltjes à la Koen. Ik kan het me een beetje voorstellen hoe het er aan toe gaat ! Amusement tot ’s avonds laat zelfs met of zonder snurkers !
    Groetjes
    Greta

    Like

  2. Linda Kestens

    Wat als een eindeloos lange tocht lijkt voor ons, zal voor jou wel heel wat camionladingen aan fijne herinneringen opleveren.
    Je kan het zo prachtig verwoorden dat ik me afvraag waar je de inspiratie en de goesting vandaan haalt om je dagelijkse belevenissen op papier te zetten. Doe zo maar voort (stappen en schrijven bedoel ik)
    Groetjes,
    Linda

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s